ராகினியின் அம்மா!!

Image

கோடை விடுமுறை முடிந்து அடுத்த வகுப்புக்குப் போகும் உற்சாக துள்ளலில் இருந்த ஒரு ஜூன் மாதம். முரண்டு பிடிக்கக் கூட அவகாசம் தராமல் அநியாயமாக உறைவிடப் பள்ளியில் சேர்ப்பிக்கப்பட்டேன். அழுகை, ஆத்திரம், தனிமை, வெறுமை, பயம் எல்லாம் வடிந்து அந்த விடுதியில் பழக்கப்பட்டேன். கடு கடு வார்டன், பெரிய வகுப்புப் பெண்கள், வேலை செய்யும் பெண்கள், சக வயது தோழிகள் ஆகியோருடன் வயதுக்கே உரிய விளையாட்டும், படிப்புமாக நாட்கள் செல்லத் தொடங்கிய நேரம்.

பள்ளி தொடங்கி இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு புதிதாக ஒரு பெண் வந்து சேர்ந்தாள். என் வகுப்பையும், அறையையும் பகிர்ந்து கொண்டாள் (10 குழந்தைகள் தங்கும் பெரிய விடுதி அறைகள்). அவள் (ராகினி), நான் மற்றும் ரேகா மூவரும் நெருங்கிய தோழிகள் என்று பெயரெடுத்தோம். ஒன்றாக விளையாடி, ஒன்றாக படித்து காலை முதல் இரவு தூங்கச் செல்வது வரை ஒன்றாகவே திரிவோம். நானும் ரேகாவும் திடீரென்று வீட்டை நினைத்துக் கொள்வோம். தலையணைகளை கண்ணீரால் நனைப்போம். சண்டை போடுவோம். ஐஸ் கிரீம் திண்ணப் போட்டி போடுவோம். ஆனால் ராகினி ரொம்ப அமைதியாகவே இருப்பாள், எந்த சலனமும் இல்லாமல், பெற்றோரை நினைக்காமல் எப்படி இருக்கிறாள் என்று தோன்றும்.

ஒரு ஞாயிறு என் அம்மாவுக்காக வரவேற்பரையில் காத்திருந்தோம். அம்மா எப்போதும் 10 மணிக்குள் வந்து விடுவார். வந்து தலை வாரி பேண்களை சுத்தம் செய்து பின்னலிட்டு பூ வைத்து விடுவார். பின் கொண்டு வந்த அசைவ உணவை பிசைந்து எலாருக்கும் ஊட்டி விடுவார். தின்பண்டங்கள் மற்றும் அடுத்த வாரத்துக்குத் தேவையான சோப்பு, ஷாம்பூ, எண்ணெய், பணம் , முத்தம் ஆகியவற்றைக் கொடுத்துவிட்டு அழ வைத்துக் கொண்டே தன கண்களையும் துடைத்துக் கொண்டு செல்வார்.

அன்று அம்மா வர தாமதம் ஆனதால், நான் அழத் தொடங்கி இருந்தேன். என் தோழிகள் எனக்கு ஆறுதல் கூறியவாறே விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். திடீரென்று “ராகினி விசிட்டர்ஸ்” என்ற குரல் கேட்டு மூவரும் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தோம். ராகினியைப் போன்ற மெல்லிய, அழகான ஒரு பெண் வந்திருந்தார். ஹேய் ராகினி அம்மா என்று நாங்கள் குதித்தாட, ராகினி முகம் பேயறைந்தாற்போல ஆனது. அழுது கொண்டே விடுதியை நோக்கி ஓடினாள். ராகினி அம்மாவின் முகம் அடிபட்ட உணர்ச்சியுடன் இறுகிக் கிடந்தது. அவர் கொண்டு வந்திருந்த தின்பண்டங்களை எங்களிடம் கொடுத்துச் சென்றார்.

இரண்டு நாட்கள் கழித்து ராகினியுடன் இது பற்றி பேசி, அவளை கண்டித்தோம். அழுகைகளின் ஊடே அவள் விவரித்ததை நாங்கள் புரிந்து கொண்டது இது தான், ராகினியின் அம்மா அவள் அப்பாவைப் பிரிந்து வேறொரு ஆணை திருமணம் செய்யவிருக்கிறார். அதன் விளைவு தான் அவளின் இந்த திடீர் விடுதி வாழ்க்கை. அவளின் அப்பா மிக நல்லவர், ராகினியை நன்றாக பார்த்துக் கொள்கிறார், பொற்கொல்லர் வேலை செய்கிறார்.

இதையெல்லாம் சொல்லி முதன் முறை அவள் அழுவதைப் பார்த்தபோது எங்களுக்கு எப்படி இருந்தது தெரியுமா? ராகினி அம்மாவை கண்டபடி திட்டித் தீர்த்தோம். ராகினியை நன்றாகப் பார்த்துக் கொண்டோம். அவளைப் பற்றி யாரும் அறிவதை நாங்கள் விரும்பவில்லை. அவள் சந்தொசமாக, இயல்பாக இருக்கவைக்க ஆசைப் பட்டோம். ஆறாம் வகுப்பு படிக்கும், பதினோரு வயதுப் பெண்ணை வைத்திருக்கும் தாய் இப்படிப் பண்ணலாமா என்ற எண்ணம் அடிக்கடி தோன்றும். ஏழாம், எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும் பெரிய அக்காகளின் (!!!) காதுகளுக்குச் செல்லாமல் எங்களுக்குத் தெரிந்த நியாயங்களை பேசிக் கொள்வோம், ரகசியமாக.

அப்படியே காலம் சென்றது, எப்போதாவது ராகினி அப்பா வந்து பார்த்துச் செல்வார். அதற்க்கு அடுத்த ஆண்டு ராகினி பெரிய பெண்ணானதால் அவளை அழைத்துச் சென்று சடங்கு செய்து கொண்டு வந்து விட்டனர். அதற்கடுத்த வாரம் ராகினி அம்மா ஒரு தங்கத் தோடு வாங்கி வந்து ராகினிக்கு அணிவித்துச் சென்றார். இரண்டாம் தடவை அவரைப் பார்க்கிறோம், அதே அழகு. ஒரு வாரம் விட்டு ஒரு வாரம் வந்து ராகினியை பார்க்கத் தொடங்கினார். மெல்லப் பழகிப் போனது எங்களுக்கு. இருப்பினும் ரொம்ப நேரம் அவருடன் பேச மாட்டோம். கேட்கும் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லி விட்டு திரும்பி விடுவோம்.

இன்னும் ஒரு ஆண்டு சென்றது. ஆச்சரியம், ராகினி அப்பாவும் அம்மாவும் ஒன்றாக வந்து ராகினியைப் பார்த்துச் செல்லத் தொடங்கினர். ராகினி அம்மா குழப்பங்களில் இருந்து மீண்டு தன் பெண் தான் முக்கியம் என்று மீண்டு விட்டார் என்று அறிந்தோம். சரி, தவறு, ஒழுக்கம், நியாயம், அநியாயம் எதுவும் எங்களுக்கு தோன்றவில்லை. எங்கள் தோழியின் நிறைவான கண்ணீரில் உப்பைவிட அதிகமாக வழிந்த ஆனந்தம் மட்டுமே பெரிதாகத் தோன்றியது, பல வருடங்கள் கடந்து இப்போதும்.
“தாய்மை வலிமை மிகுந்தது மட்டுமல்ல, வலிமையற்றதுவும் அதுவே என்று புரிந்து கொண்டோம்”

அன்புடன்,
ரேணுகா

@RenugaRain

Advertisements

12 thoughts on “ராகினியின் அம்மா!!

  1. பின்னி பெடல் எடுக்குறீங்க…. முழு நேர எழுத்தாளரா மாறிடுங்க…. (யாருடா அது என்னை கல்லை கொண்டு அடிக்கிறது)

  2. நெஞ்சை தொட்டது. அருமையா சொல்லியிருக்கீங்க. நாம் நமது கலாச்சாரத்தில் ஊறி போனவங்க. உலகெங்கும் கலாச்சாரத்தை கை விட்டவர்கள் கூட, குழந்தைகள், தன் தந்தை தவறு செய்வதை பொருத்துக்கொள்வார்கள். ஆனால் ஒருபோதும் தன் தாய் தவறு செய்வதை ஏற்றுக்கொள்ள முடிவதில்லை. அந்த வடு கடைசிவரைக்குமிருக்கும். நன்றி வாழ்க

  3. ஆஹா! நல்லா எழிதிருக்கீங்க. உண்மையா, கதையா என்ற ஆராய்ச்சியை விட இது குழந்தைகள் இருக்கும் ஒவ்வொரு பெற்றோரும் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய விஷயம்.

    Great!

    @2nrc

  4. இது கதையா? உண்மையான்னு புரியலை.. நல்லா இருக்கு.. :-)) பாசத்துக்கு முக்கியத்துவம் இருக்கு… :-)) ஆனா, ரொம்ப நேரத்துக்கு அவங்க வயசை கணிக்க முடியல. எழுத்து பிழை அங்க அங்க இருக்கு…

  5. why mother termed as God
    *Story of Appreciation**

    One young academically excellent person went to apply for a managerial
    position in a big company.

    He passed the first interview, the director did the last interview, made
    the last decision.

    The director discovered from the CV that the youth’s academic achievements
    were excellent all the way, from the secondary school until the
    postgraduate research,
    Never had a year when he did not score.

    The director asked,
    “Did you obtain any scholarships in school?”
    The youth answered “none”.

    The director asked,
    ” Was it your father who paid for your school fees?”
    The youth answered,
    “My father passed away when I was one year old, it was my mother who paid
    for my school fees.

    The director asked,
    ” Where did your mother work?”
    The youth answered,
    “My mother worked as clothes cleaner.
    The director requested the youth to show his hands.
    The youth showed a pair of hands that were smooth and perfect.

    The director asked,
    ” Have you ever helped your mother wash the clothes before?”
    The youth answered,
    “Never, my mother always wanted me to study and read more books.
    Furthermore, my mother can wash clothes faster than me.

    The director said,
    “I have a request. When you go back today, go and clean your mother’s
    hands, and then see me tomorrow morning.*

    The youth felt that his chance of landing the job was high. When he went
    back, he happily requested his mother to let him clean her hands. His
    mother felt
    strange, happy but with mixed feelings, she showed her hands to the kid.

    The youth cleaned his mother’s hands slowly. His tear fell as he did that.
    It was the first time he noticed that his mother’s hands were so wrinkled,
    and there were so many bruises in her hands. Some bruises were so painful
    that his mother shivered when they were cleaned with water.

    This was the first time the youth realized that it was this pair of hands
    that washed the clothes everyday to enable him to pay the school fee. The
    bruises in the mother’s hands were the price that the mother had to pay for
    his graduation, academic excellence and his future.

    After finishing the cleaning of his mother’s hands, the youth quietly
    washed all the remaining clothes for his mother.

    That night, mother and son talked for a very long time.

    Next morning, the youth went to the director’s office.

    The Director noticed the tears in the youth’s eyes, asked:
    ” Can you tell me what have you done and learned yesterday in your house?”

    The youth answered,
    ” I cleaned my mother’s hand, and also finished cleaning all the remaining
    clothes’

    The Director asked,
    ” please tell me your feelings.”

    The youth said,
    Number 1,
    I know now what is appreciation. Without my mother, there would not the
    successful me today.
    Number 2,
    By working together and helping my mother, only I now realize how difficult
    and tough it is to get something done.
    Number 3,
    I have come to appreciate the importance and value of family relationship.

    The director said,
    ” This is what I am looking for to be my manager. I want to recruit a
    person who can appreciate the help of others, a person who knows the
    sufferings of others to get things done, and a person who would not put
    money as his only goal in life. You are hired.

    Later on, this young person worked very hard, and received the respect of
    his subordinates. Every employee worked diligently and as a team. The
    company’s performance improved tremendously.

    A child, who has been protected and habitually given whatever he wanted,
    would develop “entitlement mentality”and would always put himself first. He
    would be ignorant of his parent’s efforts.
    When he starts work, he assumes that every person must listen to him, and
    when he becomes a manager, he would never know the sufferings of his
    employees and would always blame others.
    For this kind of people, who may be good academically, may be successful
    for a while, but eventually would not feel sense of achievement.
    He will grumble and be full of hatred and fight for more. If we are this
    kind of protective parents, are we really showing love or are we destroying
    the kid instead?*

    You can let your kid live in a big house, give him a Driver & Car for going
    around, Eat a Good Meal, learn Piano, Watch a Big Screen TV. But when you
    are Cutting Grass, please let them experience it. After a Meal, let them
    Wash their Plates and Bowls together with their Brothers and Sisters. Tell
    them to Travel in Public Bus, It is not because you do not have Money for
    Car or to Hire a Maid, but it is because you want to Love them in a right
    way. You want them to understand, no matter how rich their parents are, one
    day their hair will Grow Grey, same as the Mother of that young person. The
    most important thing is your kid learns how to appreciate the effort and
    experience the difficulty and learns the ability to work with others to get
    things done..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s