உடையார் – ஒரு உரையாடல்

பாலா.1

தலைப்பு : உடையார்

ஆசிரியர்: பாலகுமாரன்

பக்கங்கள் : 2725

 

இந்த உரையாடல் எனக்கும் என் கணவருக்கும் நடந்தது. புத்தகம் படித்துவிட்டு ட்விட்டரில் போட, பலரும் விமர்சனம் எழுதக் கேட்டனர். என்ன எழுதுவது என்று யோசித்து என்னவருடன் நடந்த உரையாடலையே தந்து விட்டேன்.

முன்குறிப்பு:

பழைய பதிப்பில் தான் படித்தேன். சமீபத்திய பதிப்பில், ஏதேனும் தவறுகள் களையப் பட்டிருக்கலாம். இப்போதே முன்ஜாமீன் வாங்கிக்கொள்கிறேன். 🙂

பழைய பதிப்பில் தவறு இருந்தாலும் தவறு தான் என்பது என் ஸ்டாண்ட்.

பாலா சாரின் கடலோரக் குருவிகள் பற்றிய எனது பதிவு ________________________________________________________________________________________________

 

“ஏங்க, உடையார் படிச்சு முடிச்சுட்டேன்.”

“அப்பாடா, நீ அடுத்த புக்கு படிக்க ஆரம்பிக்கற வரைக்கும் நல்ல சாப்பாடு கெடைக்கும். நாவல் எப்படி இருந்துச்சு?”

“நீங்களும் படிச்சிருக்கீங்கள்ள? நீங்க சொல்லுங்க, எப்படி இருந்தது?”

“ஹும்..! நல்லாத்தான் இருந்தது. எனக்குப் பிடிச்சுருந்தது. அவர் ராஜராஜன பத்தி எழுதி இருந்தது, சோழர்கள் வரலாறு, தஞ்சை கோவில் எல்லாம் ரொம்ப பிரமிப்பா இருந்தது. முன்னாடியே போயிருந்தாலும் நம்ம மறுபடி போயி நல்லா சுத்திப் பாத்துட்டு வரலாம் சரியா?”

“ம், கண்டிப்பா! எனக்கும் ரொம்பப் பிடிச்சிருந்தது. ஆனா, இதுல சிறப்பா ஒன்னும் இல்ல. இன்னொரு பாலகுமாரன் நாவல், அவ்வளவுதான்.”

“ஏன் எப்படி சொல்ற?”

“நிறைய நெருடல் இருக்குங்க. நிறைய தகவல் பிழை இருக்க மாதிரி இருக்கு”

“பொறுமை, பொறுமை, முதல்ல உனக்கு பிடிச்சத சொல்லு அப்பறம் மத்தத சொல்லு”

“ஹ்ம்ம், எனக்கு நிறைய பகுதிகள் பிடிச்சுருக்கு, அநிருத்த பிரம்மராயரில் இருந்து ஆரம்பிக்குற கதை ரொம்ப நல்லா வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கு. தேவரடியார் பெண்கள், தஞ்சை அதிகாரிச்சிகள், பெண்கள், ஒற்றர்கள், அந்தணர்கள், கருமார்கள், போர் வீரர்கள், மெய்க்காவல் படை வீரர்கள், கோட்டைக் காவலர்கள், வேளாளர்கள், சிற்பிகள், ஓவியர்கள் அப்படின்னு எல்லாரைப் பற்றியும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரங்கள் மூலமா விளக்கமா சொல்றது மூலமா அவங்களோட வாழ்க்கை முறைய சொல்லிடறார். இந்த உத்தி எனக்குப் பிடிச்சுருக்கு.

உதாரணமா, முத்தான பொன் நங்கை, கமலக்கண்ணன், ராஜராஜி, குமுதினி, ஆதிகேசவன், கடுவன்காரி, விகர்ணன், செம்பியன் மாதேவி, பரவை நாச்சியார், சித்திரவள்ளி, சீருடையாள், அருண்மொழி, மலையனூர் சாம்பான், பஞ்சவன் மாதேவி, குந்தவை, வந்தியத்தேவர், கருவூர்த்தேவர், ஈசான சிவபண்டிதர், குணசீலன், ராஜராஜ பெருந்தச்சர், சீராளன், கரிய மாணிக்கம், எச்சுமண்டை, வீணை ஆதிச்சன், சாவூர் பரஞ்சோதி, நித்த வினோத பெருந்தச்சன், இலத்தி சடையன், வைணவ தாசன், உமையாள், தொண்டை நாட்டு அந்தணர்கள், வெள்ளியம்பலம், குந்தவை (ராஜராஜரின் மகள்), மாதேவடியார், அம்மங்கை-கணபதி, வைணவதாசன், அப்படி இப்படின்னு பல பேருக்கு, ஒவ்வொருத்தருக்கும் நூறு பக்கத்துக்குக் குறையாம ஒதுக்கிருக்காரு”

“அப்படியா, அப்ப கதை சோழ மக்களை பத்தியா ராஜராஜ சோழன் பத்தியா?”

“அது தான் எனக்குக் குழப்பமே”

“சரி சரி., அப்பறம், என்னவெல்லாம் பிடிச்சது?”

“பஞ்சவன் மாதேவிக்கும் ராஜராஜ சோழனுக்கும் உள்ள வேதியியல், அதாவது அவங்களுக்குள்ள உள்ள காதல், நெருக்கம், சில காட்சிகளில் அழுகை வர மாதிரி உருக்கமா எழுதியிருக்கார். ஆனா பஞ்சவன் மாதேவியப் பத்தி ரொம்ப உயர்வா எழுதிருக்கார், எனக்கு ஒட்டவே இல்ல.

அவங்க ஒரு தேவரடியார், தேவாரம் பாடும் போது ராஜராஜர் மயங்கி அவங்கள காந்தர்வ விவாகம் செஞ்சுகிட்டாரம். ராஜேந்திர சோழன் பஞ்சவன் மாதேவிக்குப் பள்ளிப்படை கோவில் எழுப்பி இருக்காராம்.

அது எதுக்குன்னு தெரியல, அப்படி இருக்க அவங்க கதாபாத்திரத்துக்குக் கொடுத்திருக்க உயர்வுகள் ரொம்ப அதிகம். ஆயிரம் வருஷம் கழிச்சு இப்பவே பெண்கள் பொழப்பு பேய்ப் பொழப்பா இருக்கு, அந்தக் காலத்துல ஒரு பெண்ணுக்கு, அதுவும் தேவரடியார்ப் பெண்ணுக்கு இத்தனை அதிகாரம் எல்லாம் குடுக்க மாட்டாங்க.

பட்ட மகிஷி இருக்க, ராஜேந்திரன் தாய் இருக்க இவங்களுக்கு இவ்வளவு அதிகாரம் குடுத்தா சம்பந்தி நாட்டு அரசர்களுடன் கண்டிப்பா பிரச்சனை வெடிக்கும் இல்ல”

“உஷ், இப்ப பாசிட்டிவா இருக்கறது மட்டும் சொல்லு”

“நீங்க பால குமாரன் சார விட்டுக் குடுக்க மாட்றீங்களே.

ராஜராஜரும், ராஜேந்திரரும் மேலைச் சாளுக்கியத்துக்கு போருக்குப் போற காட்சிகள் அருமையா வந்திருக்கு.

நாயன்மார் கதை எல்லாம் வரும்போது அழுதிட்டே படிச்சே போதுமா? அவ்வளவு உருக்கமா இருந்தது.

புத்தர் ஜாதகக் கதைகள்ன்னு சிலது வருது, அதெல்லாம் பிடிச்சது.

ஜென் தத்துவக் கதைகள் ஜாடையில சில பகுதிகள் இருக்கு.

மொத்தத்துல கதை எழுதிருக்க விதம், ஒரு நாடகம் மாதிரி என்னைக் கட்டிப் போட்டுருச்சு,

இப்பவாச்சும் எனக்கேர்ப்பட்ட நெருடல்களை சொல்லவா”

“சரி மா, தண்ணி குடிச்சுக்கோ, நீ சொல்றதப் பாத்தா நிறைய சொல்லுவ போலயே”

“ஹ்ம்ம். முதல்ல, கதை நடக்கற காலம் பத்தி தெளிவா எதுவும் இல்ல. கோயில் கட்ட ஏழு வருஷம் ஆகுதுன்னு சொல்றாங்க. அஸ்திவாரம் தோண்டி வேலை ஆரம்பிச்சு எட்டு வருஷத்துல முடியுதுன்னு வச்சுக்குவோம். ஆனா கதைல பல இடங்கள்ள சொல்லப் படர வயசு வித்தியாசம், வயதுகள் குழப்பமா இருக்கு. பஞ்சவன் மாதேவிக்கும் ராஜெந்திரருக்கும் பத்து வயசு வித்தியாசம் அப்படிங்கறாங்க. ஆனா திடீர்ன்னு பஞ்சவன் மாதேவிக்கு முப்பத்தி மூணு வயசு அப்படின்னா, ராஜேந்திரனுக்கு இருபத்தி மூனு வயசு தான் ஆச்சு, திடீர்ன்னு ராஜேந்திரனுக்கு முப்பத்தி ஐந்து வயது அப்படிங்கறாங்க. இது ஒரு உதாரணம் தான், இன்னும் நிறைய இருக்கு”

“அட இதுதான் உன் பிரச்சனையா? இது ரொம்ப சின்ன தவறு மா. ஏதாவது பிரிண்டிங்ல தவறு நடந்திருக்கும்.”

“இல்லங்க, காலகட்டம் கணிக்கவே முடியல. ஒரு சீரா இருந்தாத் தான கதையில ஒன்ற முடியும்., அப்பறம் கோவில், ஒவ்வொரு இடத்துல ஒவ்வொரு அளவு சொல்றாங்க, மூணு பனை உயரம், நாலு பனை உயரம், ஏழு பனை உயரம்ன்னு, ஆமா ஒரு பனை உயரம்ன்னா எவ்வளவு?”

“அவ்வ்”

“சரி, கோவில் கட்டும் போது வர உரையாடல்கள்ள, ஒரு கோல் அளவு, ஒரு கல் தொலைவு, இரண்டு முழங்கை அளவு, அரை நாழிகை அப்படின்னு அடிக்கடி வருது, இதெல்லாம் என்ன அளவுன்னே புரியல. இதெல்லாம் இப்ப இருக்க அளவுகள்ள குடுத்திருக்கலாம்”

“அது எப்படி மா, அந்தக் காலத்துக் கதைல இந்தக் காலத்து அளவுகள் குடுக்க முடியும், அப்ப எப்படி பேசுவாங்களோ அப்படி இருந்தாத் தான அது அந்தக் காலத்துக்கு நம்மக் கொண்டு போகும்?”

“ம்கூம், வாங்க வாங்க..

இந்த நாவல் முழுக்க மக்கள், நெல்லுச் சோறு மட்டும் தான் சாப்பிடறாங்க, குழம்பு போட்டுப் பிசஞ்சு இப்ப நாம சாப்பிடற மாதிரி. மக்கள் தங்கி இருக்க வீடுகள், அவங்க போட்டிருந்த புடவைகள், அவங்க நடவடிக்கைகள், பயணம் செய்யர வண்டிங்க, எல்லாமே எதோ ஐம்பது வருஷத்துக்கு முன்னாடி இருக்க மாதிரி சித்தரிக்கப் பட்டிருக்கு”

“சோழ நாடு சோறுடைத்துன்னு சொல்வாங்களே, அதனால அப்படி எழுதிருப்பாரு போல”

“ம்கூம், எங்க பாட்டியே அந்தக் காலத்துல, கேழ்வரகு சாப்பிட்டது பத்தி சொல்லிருக்காங்க, ஏன், தம்பிக்கு எந்த ஊரு படத்துல, தலைவரே ஒரு கிராமத்துல கேப்பைக் களி தான் சாப்பிடுவாரு, மக்கள் அரிசி சாப்பிட ஆரம்பிச்சதே சமீபத்திய அரசியல் தான்னு சொல்றாரு செந்தமிழன். அப்பறம் எப்படி சோழர்கள் வண்டி வண்டியா நெல்லுச் சோறு இறக்கி சாப்பிட்டாங்கன்னு நம்பறது?”

அப்பறம், ராஜேந்திரன் அனுப்பின வீரர்களின் எண்ணிக்கை, அனுப்பப் பட்ட விதம், எல்லாமே முன்னுக்குப் பின் முரணான தகவல்கள் தான் இருக்கு”

“இது தொடர்கதையா வந்திருக்கும், இத்தனை பெரிய புத்தகம் எழுதும் போது சின்ன சின்ன தவறுகள் சகஜம் தானே”

“தொகுக்கும் போது கவனிக்கணும்”

“நீ சொல்றது சரி தான், நெருடல்ன்னு இதத் தான் சொன்னியா? நா கூட நிறைய சொல்வேன்னு பயந்துட்டேன்”

“இல்லங்கப்பா இல்ல, இனி மேல் தான் அதெல்லாம் சொல்லப் போறேன்.”

“ஆஹா..!”

“நிறைய இருக்கு, முதல்ல நான்கு பெரிய முரண்பாடுள மட்டும் சொல்றேன்:

ஒன்று:

பட்டத்து அரசியான உலக மகா தேவியாரின் மகன் ராஜேந்திரன் அப்படின்னு வருது, ஒரு இடத்துல இல்ல, பல இடத்துல வருது, பஞ்சவன் மாதேவி கால்ல விழுந்து என் மகனைக் கொன்று விடாதே, அப்படிங்கறாங்க, உடனே பஞ்சவன் மாதவி கருப்பையை மலடாக்கிகறாங்க. மறுபடி, பட்ட மகிஷியே கால்ல விழுந்து இவ்வளவு பெரிய தியாகத்தை செஞ்சுட்டயே அப்படிங்கராங்க, ரெண்டு பேரும் ஸ்ரீ தேவி பூதேவி மாதிரி ஒற்றுமையா வலம் வராங்க.” (பாகம் 1: பக்கம் 1௦௦) இதுல கவனிக்க வேண்டிய விஷயம், ராஜேந்திரர் தாயார் பட்டத்து அரசி உலக மகா தேவி இல்லை, கொடும்பாளூர் இளவரசி வானவன் மாதேவி (பொன்னியின் செல்வன் வானதி).

இரண்டு:

சீராளன் அப்படின்னு ஒரு ஓவியன், பெருந்தச்சரோட மகன்ன்னு சொல்லி தன்னை மன்னர்கிட்ட அறிமுகப் படுத்திக்கறான் (பாகம் 2: பக்கம் 182), அப்படியே போற கதைல, திடீர்ன்னு பெருந்தச்சர் சீராளன் கிட்ட தன்னோட பெண்ணுக்கு மாப்பிள்ளையாக கேட்கிறார். இது எவ்வளோ பெரிய பொருட்பிழை.

மூன்று:

பஞ்சவன் மாதேவியை, ராஜராஜி சந்திக்கும் போது அருண் மொழியுடனான தன் காதலைச் சொல்கிறாள். (பாகம் 3: பக்கம் 79), கோவில் கட்ட ஆரம்பித்த பிறகு, அவள் தஞ்சை தளிச் சேரி பெண்களுடன் வசிக்கிறாள், தனி வீடு கொடுக்கப் படுகிறது.

கிட்டத்தட்ட 6 வருடங்கள் கழித்து (கதையில்), ராஜராஜி அருமொழிப் பட்டனுடன், இரண்டடுக்கு மாளிகையில் 11 வருடங்களாக அனுக்கியாக வசிக்கிறாள் என்று வருகிறது.

நான்கு:

பஞ்சவன் மாதேவி சீருடயாள் என்னும் பெண்ணை முதன் முதலில் சந்திப்பதாக வருகிறது, வயது வித்தியாசமும் அதிகமாக உள்ளது (பாகம் 1: பக்கம் 85), பின்னால் வரும் பாகத்தில், பஞ்சவன் மாதேவியும், சீருடயாளும் சிறு வயது தோழிகளாக ரதி மன்மதன் நடனம் ஆடுவதாக முன்கதை வருகிறது.

இதெல்லாம் பெரிய தகவல் முரண்பாடுகள், இதைக் கூட எப்படி கவனிக்காமல் விட்டார்கள் என்று தெரியவில்லை.”

“பெரிய ஆராய்ச்சி பண்ணி இருக்க போல இருக்கே?, சரி இப்ப சின்ன நெருடல்களை/முரண்பாடுகள் பத்தி சொல்லேன்”

  1. பொன்னியின் செல்வன் படிக்காதவங்களுக்கு கண்ணைக் கட்டிக் காட்டில் விட்டது போல இருக்கும்
  2. நாவல்ல ராஜ ராஜன் பத்தியும், பஞ்சவன் மாதேவி பத்தியும் தான் எந்த விமர்சனமும் இல்ல. பிரம்மராயர்ல ஆரம்பிச்சு, கடைக்கோடி சாதாரண பிரஜை வரை கன்னாபின்னா விமர்சனம் தான்
  3. ராஜேந்திரன் எப்பேர்ப்பட்ட வீரன், அவரப் பத்தி சரியான விதத்துல எழுதப் படல.
  4. இந்தக் காலத்துலேயே எங்க அப்பா முன்னாடி சத்தமா பேசவே பயப்படுவேன், ராஜேந்திரன் அவங்கப்பா முன்னாடி காலை உதைக்கிறார், பல்லக் கடிக்கறார்
  5. அரசவை கூடுனா, பிரம்மராயர், பழுவேட்டரையர், அப்படின்னு நிறைய பேரு சேர்ந்துகிட்டு காச் மூச்சுன்னு கத்தறாங்க, அரசருக்கு ஒரு மரியாதையும் இல்ல
  6. போர் வீரர்கள விட ஒற்றர்கள் அதிகம்
  7. வந்தியத் தேவன் என்ன மாதிரி பொன்னியின் செல்வன் படிச்ச அத்தனை பொண்ணுங்களுக்கும் கதாநாயகன், அவரைப் பத்தி உருப்படியா ஒன்னும் சொல்லல, வீட்டோட மாப்பிள்ளை, வயதானவர் அப்படி இப்படின்னு சொல்லி அந்தக் கதா பாத்திரத்தையே சிதைச்சுட்டார்
  8. தேவரடியார் பெண்கள் நாட்டின் கண்கள் டைப் வசனங்கள்
  9. உன் தொழில்ல முன்னேரனும்ன்னா உடல் உறவு அவசியம்ன்னு (அதுவும் தேவரடியார்ப் பெண்களுடன்) அவரோட மத்த நாவல் மாதிரி இதுலயும் அதிகமா திணிக்கப் பட்டிருக்கு. ராஜராஜனுக்கு பஞ்சவன் மாதேவி, ராஜேந்திரனுக்கு பறவை நாச்சியார், அருண்மொழிக்கு ராஜராஜி, சீராளனுக்கு உமாயாள், நித்த விநோதப் பெருந்தச்சனுக்கு சீருடையாள், பெருந்தச்சருக்கு இரண்டு மனைவிகள், யாருக்குமே ஒரு தாரம் இல்ல!
  10. அரசாங்கத்துல வேலை செய்யறியா, யாருக்கும் தெரியாம பலகை கெடக்குதா? தங்கம் கிடைக்குதா? பொய்க் கணக்கு எழுத்து, பணத்தை நிலமா மாத்து, ஒளிச்சு வை, வெளிய தெரியாம செலவு பண்ணு, இல்லேன்னா மாட்டிகுவ” இந்த மாதிரி தத்துவம் சொல்ற பாலகுமாரன் என்ன சொல்ல வரார்? இது மாதிரி நம்மள திருட சொல்லறாரா? இல்ல இப்படி நடக்குதுன்னு சும்மா சொல்றாரா?
  11. நாவல்ல அந்தணருக்கும் கருமாருக்கும் சண்டை, சிற்பிக்கும் மறவருக்கும் சண்டை, அந்தணருக்கும் மறவருக்கும் சண்டை, வேற வேற நாட்டு அந்தணருக்குள்ள சண்டை.. ஸ்ஸபா
  12. பெருந்தச்சர் பத்தி உயர்வா சொல்லிட்டு, கடசீல அவரோட யோசனைகள் எல்லாமே நித்த விநோதப் பெருந்தச்சன் கிட்ட திருடியதுன்னு சொல்றார். கடசீல நித்த விநோதப் பெருந்தச்சன் தண்டனை அனுபவிக்கறான், பெருந்தச்சருக்கு எந்த பிரச்சனையும் வரல. இது நல்லா இல்ல
  13. பெண்களை உயர்த்த வேண்டும், சாக்த வழிபாடு எல்லாம் சரி.. ஆனால் இந்த நாவலில் பெண்களை அப்படி ஒன்றும் உயர்த்தி விடவில்லை. செம்பியன் மாதேவி பல ஆதுர சாலைகள் எழுப்பறாங்க, கற்றளிகள் கட்டுறாங்க, ஆனா வக்கிர காளி கிட்ட ராஜராஜன கண்டபடி சபிக்கறாங்க. குந்தவை பற்றி உயர்வாக இருக்கிறது, ஆனால் அவரோ பட்டத்து அரசியைப் பற்றி பொறாமை கொண்டு ஆடை ஆபரணம் அலங்காரம் செய்து உயரமாகத் தெரிய பெரிய கொண்டை போட்டு இருக்கிறாராம். வந்தியத் தேவரை அதிகாரம் செய்கிறாரராம். ராஜராஜன் மகள் குந்தவையோ ஒரு படி மேலே போய் கணவன் விமலாதித்தனைக் கத்தியில் கீறுகிறாள். ராஜராஜனின் இரண்டாவது பெண் சிற்றரசன் ஒருவனை காதலித்து இந்தக் காலத்து டேட்டிங் போல வேறு ஊருக்கு காதலனுடன் செல்கிறாள், அங்கே மாட்டிக் கொள்கிறாள். பிறகு அவன் கொலை செய்யப் பட பௌத்தத் துறவியாக மாறுகிறாள். பெருந்தச்சரின் மகள் சீராளனை மணக்க முடியாமல், திடீரென கோட்டைக் காவலனுடன் ஓடி விடுகிறாள். இதெல்லாம் பல நூறு பக்கங்களுக்கு வருகின்றன. எரிச்சல்

“போதும் தாயே போதும், தலை சுத்துதது, சரி நாவல் உடையார் பத்தி தான, உடையார் பத்தியும், கோவில் பத்தியும் ஒண்ணுமே சொல்ல மாட்டேங்குற?’

“என்னை கேட்டா? புக்குல இருக்கறது தான் நா சொல்ல முடியும்”

“இருந்தாலும் ரொம்பப் பேசற, கோவில் கட்டுன முறை, எத்தனை பேரு கட்டறாங்க, மன்னர் அதுக்காக என்னவெல்லாம் செஞ்சாரு, சிற்பிகள் வடித்த சிற்பங்கள் எல்லாம் தான் இருக்கு”

“அதெல்லாம் மட்டும் வச்சு எழுத ஒரு நூறு பக்க புக்கு போதுமே”

“முன்னூறு புத்தகங்களுக்கு மேல எழுதிருக்காரு, நீ அதுவும் இதுவும் எழுதி வைக்காத, ஒரு தடவைக்கு ரெண்டு தடவை படிச்சுட்டு குறை சொல்லு, அப்பறம் தப்பாயிடும்”

“அதான் நானும் சொல்றேங்க, புது எழுத்தாளர்ன்னா இத்தனை பெரிய புக்கு பதிப்பிக்க முடியுமா? இவருக்கு அந்த திறமை இருக்கு, அத நல்லா நேர்த்தியா செஞ்சா என்ன? நா கடசியா விமர்சனம் எழுதிய விஷ்ணுபுரம், காவல் கோட்டம் எல்லாம் எவ்வளவு நேர்த்தியா இருந்தது தெரியுமா?

இந்த புக்குக்கு இருக்க முன்னுரை எல்லாம் படிச்சவுடன மனசு நெனக்குது, இது ராஜராஜனே வந்து சொன்ன கதை அப்படின்னு, மெதுவா படிச்சாலோ, இல்ல விட்டு விட்டு படிச்சாலோ இதுல உள்ள குறைகள் தெரியாது, அதான் இந்த நாவலோட உத்தி.

உங்களுக்கே தெரியும், பாலகுமாரன் சார நா குருன்னு தான் சொல்லி வந்திருக்கேன். பல கதைகள், குறிப்பா திருஞான சம்பந்தர் கதை படிக்கும் போது நிறுத்தாம அழுதிட்டே படிச்சுருக்கேன். நேத்துக் கடைக்குப் போன போது கூட “கர்ணனின் கதை” புக்கு வாங்குனேன். யாருக்காவது பரிசு குடுத்தாக் கூட இவர் புக்கு தான் குடுக்கறேன்.

உடையார் புத்தகம் மேல ஒரு பிரம்மிப்பு இருந்தது, அதனால தான் படிக்காம இருந்தேன் இத்தனை நாளா. இப்ப படிச்சுட்டு ரொம்ப ஏமாந்துட்டேன்.”

“சரிம்மா விடு, கதை நல்லா இல்லைன்னா கடைசி வரை ஈடுபாட்டோட எப்படி படிச்ச? அப்ப நல்லா இருக்குன்னுதான அர்த்தம்?”

“ஈடுபாட்டோட தான் படிச்சேன், இல்லைங்கல, பாலாவோட எந்த புக்குன்னாலும் அப்படித் தான் படிப்பேன். ஆனா இந்த நாவல்ல, ராஜராஜனைப் பத்தியும், கோவிலை பத்தியும் விட பஞ்சவன் மாதேவி பத்தி தான் அதிகமா இருக்கு, புக்கு பேரு பஞ்சவன் மாதேவின்னு இருந்தா பொருத்தமா இருந்திருக்கும்.

பெரிய எழுத்தாளர்ன்னா என்ன வேணும்னாலும் எழுதலாம், படிச்சுட்டு பேசாம இருக்கனுமா?

அதுவும் இல்லாம அவர் ஒன்னும் சேவை எல்லாம் பண்ணல, புக்கு விலை ஆயிரத்தி எழுநூறு ரூபா, ஆனா சோழர்கள் வரலாறும் உண்மையா இல்ல, எதுவுமே உண்மையா இல்லைப்பா.”

“சரி விடு தங்கம், அடுத்த தடவ நல்ல புக்கு வாங்கித் தரேன்”

அன்புடன்,

ரேணுகா

Advertisements

28 thoughts on “உடையார் – ஒரு உரையாடல்

  1. என் மனதிலும் தோன்றிய நெருடல்கள் இவை தான். இன்னும் ஒரு பிழை என்னவென்றால் இராஜரஜிக்கும் அருண்மொழிக்கும் பிரம்மரயருக்கும்மான சந்திப்புகள் :
    முதல் பாகத்தில் இராஜராஜியை பிரம்மராயர் ஆற்றுவெள்ளத்திலிருந்து காப்பாற்றுவதுபோல் காட்சி வருகிறது . ஆனால் இறுதி பாகத்தில் அருண்மொழி பட்டனுக்காக இராஜராஜி அப்பொழுதுதான் முதன்முறையாக சந்திப்பதுபோல் காட்சி வருகிறது. கோவில் வேலை ஆரம்பத்தில் இராஜராஜி அருண்மொழியின் மீதி காதல் கொள்கிறாள் ஆனால் விமான வேலை முடியும் போது அவர்கள் இருவருக்கும் 11 ஆண்டுகள் தொடர்பு என்று வருகிறது

  2. Hi Renu! Thanks for your bold and exhaustive comments! Actually I am in Singapore, so getting the tamil books in hard copies is bit difficult. Is it possible to get the soft copies of tamil novels (I found the copies for Kalki’s novels) from anyone of you or any web source. Please suggest me the historic novels.
    Regards,
    Muthu

  3. நான் என்னவெல்லாம் நினைத்தேனோ அதையெல்லாம் விமர்சனத்தில் அருமையாக எழுதிவிட்டீர்கள். என்னால் உடையாரை முழுமையாகப் படிக்கவே முடியவில்லை. தைரியமான உங்கள் விமர்சனத்திற்கு என் பாராட்டுதல்கள்.

  4. நீங்கள் கூறியவற்றை மறுக்கவில்லை, அவற்றை முரண்பாடுகள் என்று கூறியதை கண்டிப்பாக மறுக்கிறேன், பதிவுக்கு வாழ்த்துக்கள், நமக்கு ஏன் உடையார் பற்றி எழுத தோன்றவில்லை என்று தோன்றியது

  5. வணக்கம்
    தங்கள் பதிவை படித்ததில் இருந்தே உடனே பதில் பதிவிட்டு விட வேண்டும் என்று இருந்தேன் போதிய நேரம் கிடைக்காததால் சற்று தாமதமாகி விட்டது. பாலகுமாரனை குருவாக வணங்கும் நூற்றுக் கணக்கான அடியவர்களில் நானும் ஒருவன் ஆதலால் நான் எவ்வாறு புரிந்து கொண்டேன் என்பதை உங்கள் கேள்விகளுக்கு பதிலாக வழங்க விரும்புகிறேன். என்னை பொறுத்த வரையில் உடையார் பொக்கிஷம் என்பதும் ஒரு காரணம்.
    1. பொன்னியின் செல்வன் படிக்காதவங்களுக்கு கண்ணைக் கட்டிக் காட்டில் விட்டது போல இருக்கும்
    பதில்: நீங்களே பொன்னியின் செல்வனுடன் ஒப்பிடவில்லை என்று கூறிவிட்டீர்கள். கண்டிப்பாக இரண்டும் இரு வேறு கதை களங்கள். எழுதியவர்களின் நோக்கங்கள் வெவ்வேறானவை.
    2. நாவல்ல ராஜ ராஜன் பத்தியும், பஞ்சவன் மாதேவி பத்தியும் தான் எந்த விமர்சனமும் இல்ல. பிரம்மராயர்ல ஆரம்பிச்சு, கடைக்கோடி சாதாரண பிரஜை வரை கன்னாபின்னா விமர்சனம் தான். ராஜேந்திரன் எப்பேர்ப்பட்ட வீரன், அவரப் பத்தி சரியான விதத்துல எழுதப் படல.
    பதில்: நூலின் முதன்மை நோக்கம் ராஐராஐ சே◌ாழன் காலம் பற்றியும் குறிப்பாக தஞ்சை பெரிய கோவில் கட்ட பட்ட விதம் அதன் பெருமை மற்றும் தமிழர்களின் பெருமை பற்றி அனைவரும் அறிந்து கொள்ள செய்வது. இதில் ராஜேந்திரன் பெருமை பேசுவதற்கு தேவைகள் இல்லை. அப்பொழுதே ராஜேந்திரன் பற்றி தனியாக எழுத போவதாகவும் கூறி இருந்தார்
    3. இந்தக் காலத்துலேயே எங்க அப்பா முன்னாடி சத்தமா பேசவே பயப்படுவேன், ராஜேந்திரன் அவங்கப்பா முன்னாடி காலை உதைக்கிறார், பல்லக் கடிக்கறார்
    அரசவை கூடுனா, பிரம்மராயர், பழுவேட்டரையர், அப்படின்னு நிறைய பேரு சேர்ந்துகிட்டு காச் மூச்சுன்னு கத்தறாங்க, அரசருக்கு ஒரு மரியாதையும் இல்ல
    போர் வீரர்கள விட ஒற்றர்கள் அதிகம்
    பதில்: ராஜேந்திரன் இயல்பிலேயே மிகவும் கோவக்காரர். மேலும் கோவில் கட்டுவதில் அவருக்கு சிறிதளவும் உடன்பாடு இல்லை கடல் கடந்து பல நாடுகளை கைப்பற்றுவதே அவரது நோக்கமாக இருந்தது. ர◌ாஐராஐன் அதற்கு உடன்படவில்லை. ராஜேந்திரன் தஞ்சையை தலைநகராக ஏற்காமல் கங்கை கொண்ட சோழபுரத்தை உருவாக்கியதே அவர்களுக்குள் இருந்த வேற்றுமையை சொல்லும் நாம் நமது பெற்றோரிடம் சொல்வது போல் தலைமுறை இடைவெளி. தற்போதைய சட்டசபை நாடாளுமன்றம் போல் தான் ர◌ாஐராஐன் அரசவை ஆதலால. கூச்சல் குழப்பங்கள் இயல்பான ஒன்றே.
    4. வந்தியத் தேவன் என்ன மாதிரி பொன்னியின் செல்வன் படிச்ச அத்தனை பொண்ணுங்களுக்கும் கதாநாயகன், அவரைப் பத்தி உருப்படியா ஒன்னும் சொல்லல, வீட்டோட மாப்பிள்ளை, வயதானவர் அப்படி இப்படின்னு சொல்லி அந்தக் கதா பாத்திரத்தையே சிதைச்சுட்டார்
    பொன்னியின் செல்வனிலயே வந்தியத் தேவன் என்னை ஈர்க்கவில்லை. அனைத்து பெண்களும் அவனை வியந்து போற்றுவது புரியாத புதிர். தனது நலனுக்காக மன்னனின் நட்பை பயன்படுத்தி கொண்ட குறுநில மன்னன் என்பதை விட வியந்து ரசிப்பதன் காரணம் புரியவில்லை. பெண்கள் எப்போதும் புரியா புதிர் தான்.
    5. தேவரடியார் பெண்கள் நாட்டின் கண்கள் டைப் வசனங்கள்
    உன் தொழில்ல முன்னேரனும்ன்னா உடல் உறவு அவசியம்ன்னு (அதுவும் தேவரடியார்ப் பெண்களுடன்) அவரோட மத்த நாவல் மாதிரி இதுலயும் அதிகமா திணிக்கப் பட்டிருக்கு. ராஜராஜனுக்கு பஞ்சவன் மாதேவி, ராஜேந்திரனுக்கு பறவை நாச்சியார், அருண்மொழிக்கு ராஜராஜி, சீராளனுக்கு உமாயாள், நித்த விநோதப் பெருந்தச்சனுக்கு சீருடையாள், பெருந்தச்சருக்கு இரண்டு மனைவிகள், யாருக்குமே ஒரு தாரம் இல்ல!
    பதில்: நாம ரகசியமா பேசுரத அவர் சத்தமா சொல்ரார் அவ்வளவு தான். அப்பவும் இப்பவும் எப்பவும் இதெல்லாம் நடந்து கிட்டுதான் இருக்கு இருக்கும்.
    6. அரசாங்கத்துல வேலை செய்யறியா, யாருக்கும் தெரியாம பலகை கெடக்குதா? தங்கம் கிடைக்குதா? பொய்க் கணக்கு எழுத்து, பணத்தை நிலமா மாத்து, ஒளிச்சு வை, வெளிய தெரியாம செலவு பண்ணு, இல்லேன்னா மாட்டிகுவ” இந்த மாதிரி தத்துவம் சொல்ற பாலகுமாரன் என்ன சொல்ல வரார்? இது மாதிரி நம்மள திருட சொல்லறாரா? இல்ல இப்படி நடக்குதுன்னு சும்மா சொல்றாரா?
    பதில்: இதற்கும் எனது முந்தைய பதில் தான் அரசு வேலை செய்பவர் கையுட்டு பெறுவது அப்போதில் இருந்து உள்ள பழக்கம் என்பது மிக ஆச்சரியமான விஷயம்
    7. நாவல்ல அந்தணருக்கும் கருமாருக்கும் சண்டை, சிற்பிக்கும் மறவருக்கும் சண்டை, அந்தணருக்கும் மறவருக்கும் சண்டை, வேற வேற நாட்டு அந்தணருக்குள்ள சண்டை.. ஸ்ஸபா
    சாதி சண்டை மத சண்டை மாநிலங்கள் இடையில் சண்டை நாடுகளிடையில் சண்டை தட்ஸ் ஆல்
    8. பெருந்தச்சர் பத்தி உயர்வா சொல்லிட்டு, கடசீல அவரோட யோசனைகள் எல்லாமே நித்த விநோதப் பெருந்தச்சன் கிட்ட திருடியதுன்னு சொல்றார். கடசீல நித்த விநோதப் பெருந்தச்சன் தண்டனை அனுபவிக்கறான், பெருந்தச்சருக்கு எந்த பிரச்சனையும் வரல. இது நல்லா இல்ல
    நித்த விநோதப் பெருந்தச்சன் குருவை விஞ்சிய சிஷ்யன் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சீடர்கள் எவ்வளவு திறமைசாலிகள◌ாக இருந்தாலும் குருவுக்கு கட்டுபட்டவர்கள். ராமர் வில்லை உடைத்தாலும் குருவின் அனுமதியுடன் தான் சீதையை மணந்தார் குருவின் அனுமதி இல்லையேல் சீதையுடன் காதலும் இல்லை கதையுமில்லை.
    9. பெண்களை உயர்த்த வேண்டும், சாக்த வழிபாடு எல்லாம் சரி.. ஆனால் இந்த நாவலில் பெண்களை அப்படி ஒன்றும் உயர்த்தி விடவில்லை. செம்பியன் மாதேவி பல ஆதுர சாலைகள் எழுப்பறாங்க, கற்றளிகள் கட்டுறாங்க, ஆனா வக்கிர காளி கிட்ட ராஜராஜன கண்டபடி சபிக்கறாங்க. குந்தவை பற்றி உயர்வாக இருக்கிறது, ஆனால் அவரோ பட்டத்து அரசியைப் பற்றி பொறாமை கொண்டு ஆடை ஆபரணம் அலங்காரம் செய்து உயரமாகத் தெரிய பெரிய கொண்டை போட்டு இருக்கிறாராம். வந்தியத் தேவரை அதிகாரம் செய்கிறாரராம். ராஜராஜன் மகள் குந்தவையோ ஒரு படி மேலே போய் கணவன் விமலாதித்தனைக் கத்தியில் கீறுகிறாள். ராஜராஜனின் இரண்டாவது பெண் சிற்றரசன் ஒருவனை காதலித்து இந்தக் காலத்து டேட்டிங் போல வேறு ஊருக்கு காதலனுடன் செல்கிறாள், அங்கே மாட்டிக் கொள்கிறாள். பிறகு அவன் கொலை செய்யப் பட பௌத்தத் துறவியாக மாறுகிறாள். பெருந்தச்சரின் மகள் சீராளனை மணக்க முடியாமல், திடீரென கோட்டைக் காவலனுடன் ஓடி விடுகிறாள். இதெல்லாம் பல நூறு பக்கங்களுக்கு வருகின்றன. எரிச்சல்
    பதில்: காலங்காலமாக நாம் பெண்களை புகழந்து கொண்டே அவர்களை மிதித்து வருகிறோம் என்பது தானே உண்மை. பெண்களுக்கு தான் இந்த சுட்சமம் புரிவதேயில்லை.
    நன்றி

    1. மிகவும் நன்றி ஐயா. 🙂
      உங்களின் விளக்கம் மிக நன்றாக உள்ளது. நான் சொன்ன எல்லாவற்றையும் நீங்கள் மறுக்கவில்லை என்பது ஆறுதல்.
      பாலா சார் எனக்கும் பிடிக்கும் என்பது என் பதிவில் இருந்தே தெரிந்திருப்பீர்கள் 🙂
      ஒரு படைப்பைப் பற்றி உங்களுடன் கலந்துரையாட ஒரு வாய்ப்பை ஏற்படுத்திய இணையத்துக்கு நன்றி 🙂

    2. வந்தியத்தேவன் என்னை ஈர்க்கவில்லை என்று கூறி இருக்கிறீர்கள்,மேலும் “பெண்களும் அவனை வியந்து போற்றுவது புரியாத புதிர்” என்று கூறுகிறீர்கள். பொன்னியின் செல்வனை திரைப்படமாக எடுத்தால் அதில் சிக்கலே வந்தியத்தேவனாக யாரை தேர்வு செய்யலாம் என்பதிலேயே தான் மொத்த கவனமும் இருக்கும்..அந்த அளவுக்கு நாம் விரும்பியோ விரும்பாமலோ சோழர்களின் வரலாற்றில் ஒன்றாகிப்போன ஒருவர்தான் அவர். ஒரு பெண்ணாக இருந்தால்தான் அதை உணர முடியும் என்று எண்ணுகிறேன்.
      மேலும் அவரின் கடைசி காலம் வரை சோழர்களின் குடும்பத்துக்கு உண்மையாக இருந்து இருக்கிறார். இது ஒன்று போதும் அவரை கொண்டாட.

  6. இது மாதிரி நம்மள திருட சொல்லறாரா? இல்ல இப்படி நடக்குதுன்னு சும்மா சொல்றாரா? என்ற கேள்வி நியமானது.பிறன்மனை நோக்கா என்ற திருக்குறளில் வள்ளுவர் நம்மை என்ன செய்ய சொல்கிறார் என்று கேட்பதுபோல இருக்கிறது.

    தப்பான கணக்கை எழுதுபவர்கள் எப்பொழுதும் உண்டு அதற்க்கு அவர்கள் நியாயமும் கற்பிக்கிறார்கள் என்று தான் இந்த இடத்தில் நாம் அர்த்தம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்

    நெல் சோறு சாப்பிடுவதை பற்றி சொல்லி இருந்தீர்கள்,எனக்கும் அந்த கேள்வி தலையை சுற்றி கொண்டுதான் இருக்கிறது.அனால் இந்த கதை களம் சோழர்களின் பொற்காலம் கல்வி,செல்வம்,வீரம் ஆகிய மூன்றிலும் சிறந்து விளங்கிய காலம் அதனால் அவ்வாறு எழுதி இருக்கலாம்.

    ராஜேந்திரனை பற்றி எதவும் சொல்லவில்லை என்று ஆதங்கபட்டீர்கள் இந்த கதையின் நாயகன் ராஜராஜ சோழனே,ஆனாலும் ராஜேந்திரனை பற்றி எதவும் சொல்லாமல் இல்லை.

    இப்பொழுது கங்கை கொண்ட சோழபுரம் முழுவதும் ராஜேந்திரனை பற்றிதான் எழுதிருக்கிறார்.

    பஞ்சவன் மாதேவிக்கு பள்ளிப்படை கட்டியது ஏன் என்று தெரியவில்லை என்று சொல்கிறீர்கள்.அப்படி என்றல் தன் தாயைவிட பஞ்சவன் மாதேவியை தானே பெரிதாக ராஜந்திரன் நினைத்து உள்ளார்.அது ஒரு அற்புதமான உணர்வு.எனவே அதை பற்றி மேலும் விவாதிக்க விரும்பவில்லை.

    இறுதியாக நீங்கள் எழுப்பி இருக்கும் பல கேள்விகளை இப்பொழுதான் நானே கவனித்தேன்,இது ஏன் படிக்கும் பொழுது நமக்கு ஏன் தோன்றவில்லை என்று இப்பொழுது எண்ணுகிறேன்.உடையாரை படிக்கும்பொழுது மெய் மறந்து படித்தால் மட்டுமே இந்த கேள்விகள் சாத்தியம்.நீங்கள் சாதியப்படுதிவிட்டிர்கள்.

    நன்றி

    1. மிக நீண்ட விளக்கம் மற்றும் உங்கள் பதில்களுக்கு மனமார்ந்த நன்றிகள்.

      நீங்க சொல்ற விளக்கங்களை ஏற்றுக் கொள்கிறேன் 🙂

      பொன்னியின் செல்வனை ஒப்பிடவில்லை, அந்த ஒரு கதாபாத்திரம் பற்றி மட்டும் தான் சொன்னேன்.

      என் அதீத பிழை காணும் போக்கை அன்போடு கடிந்து கொண்டது பிடிக்கிறது.
      மறுபடி நன்றி :))))))

      1. நான் சொன்ன விளக்கங்கள் சரியா? தப்பா? என்று தெரியவில்லை ஏதேனும் அதிகமாக பேசி இருந்தால் மண்ணிக்கவும்

        1. என்னைப் போலவே நீங்களும் உடையாரை ஈடுபாட்டுடன் படித்திருக்கிறீர்கள் என்பதை உங்கள் விளக்கங்கள் மூலம் அறிகிறேன். மன்னிப்பென்ற வார்த்தைகள் வேண்டாமே.. நீங்கள் சொன்னவை உங்கள் பார்வையில் மிகச்சரி :))))))

          1. அற்புதமான விமர்சனம் ,தனிமனித ஆராதனையோடு. படித்தவர்கள் மட்டுமே நாவலை கொண்டாடுகின்றனர் ,பல இடங்களில் நாவல் சோழர்கள் பற்றியதா அல்லது பிராமணர்கள் பற்றியதா என்று குழப்பம் உருவாகும் .உடையாரும் ,கங்கை கொண்ட சோழனும் ,ஊன்றி படித்தால் ,ஒரு மைய கருத்து ஒன்று தான் ,இவர்களின் வெற்றி பிராமணர்களால் தான் கிடத்தது என்பது போல் இருக்கும் .

  7. இந்த நாலவலில் பல குறைகள் இருக்கிறது அதை யாரும் மறுக்க முடியாது இருந்தாலும் நீங்க சொல்லும் சில குறைகள் எனக்கு சரின்னு தோனல

    1.நீங்க உடையார் நாவலை பொன்னியின் செல்வன் நாவலை கொண்டு எடை போடுகிறீர்கள் அவ்வாறு செய்யாமல்,இந்த நாவலில் இருக்கும் குறைகளை எதோடும் ஒப்பிடாமல் பிழை சொல்வது நன்று

    2.வந்தியத்தேவன் பற்றி நீங்க சொல்லும்பொழுது அவர் பெரிய ஹீரோ அனால் அவரை வயதானவர் என்று ஓரங்கட்டிவிட்டார் என்று ஆதங்கப்படுகிறீர்கள் உண்மையில் வரலாற்றில் எந்த இடத்திலும் வந்தையதேவரை பற்றி பெரிதாக ஒன்றும் குறிப்பு இல்லை (பொன்னியின் செல்வனை தவிர) அப்படி இருக்கும் பட்சத்தில் அவரை எப்படி பெரிய ஹீரோவாக காட்டுவது. கல்கி அவரை பெரிய ஹீரோவாக காட்டுவதனால் மட்டும் மற்றவர்களும் அவ்வாறு செய்ய வேண்டும் என்று எழுத வேண்டும் என்று நிர்பந்தம் இல்லை.

    3.குந்தவை(ராஜராஜனின் அக்கா) வந்தியதேவனை அதிகாரம் செய்கிறார் என்று சொல்கிறீர்கள்.பாலகுமாரன் அவர்கள் இந்த நாவலை வெறும் காதால் கேட்ட செய்தியை மட்டும் வைத்து எழுதவில்லை.உதாரணமாக தஞ்சை பெரிய கோவிலில் உள்ள கல்வெட்டில் ராஜராஜனின் மெய்கீர்த்தி பாடும்பொழுது “தாம் கொடுத்தனவும், அக்கன் கொடுத்தனவும்…” என்று உள்ளது எனவே வந்தியதேவரை விட குந்தவைக்கே அவன் முக்கியத்துவம் கொடுத்து இருக்கிறார்,என்ற பார்வையில் அவ்வாறு எழுதிருக்கலாம்.

    4.பெண்களுக்கு இப்பொழுதே மரியாதை இல்லை,ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எவ்வாறு பெண்களை மதித்து இருப்பார்கள் என்று கேள்வி எழுப்பி உள்ளீர்கள்.
    கேள்வியில் உள்ள கோபம் புரிகிறது, ஆனால் அரண்மன்மனையில் அதிகாரிச்சிகள் இருப்பதை அமோதிக்கீர்கள் இது எவ்வாறு என்று புரியவில்லை.மேலும் அதிகாரிச்சிகள் பெயர்களை கல்வெட்டுகள் அதை உறுதி செய்கின்றன.

    அதுமட்டும் அல்லாது தளிச்சேரி பெண்களை பாதுகாக்க சாவூர் பரஞ்சோதி என்ற ஒருவரை நியமித்து உள்ளார்.

  8. எம்மாடி….இந்த அளவுக்கா பிழைகள் கண்டுபிடித்தீர்கள்!!! எனக்கு இந்த புத்தகம் படித்ததில் ஒரு திருப்தி உண்டு, ஆனால் ஏதோ ஒரு விதத்தில் முழு திருப்தி அடையவில்லை, உங்கள் பதிவும் ஒரு (மறைமுக) காரணமாய் இருக்கலாம். பல இடங்களில் பெண்களுக்கான மதிப்பும், அதிகாரமும் இவ்வளவு அளிக்கப்பட்டதை எண்ணி வியந்தேன். நல்ல பதிவு!!!

    நான் உங்களைப் போல புத்தகப்புழு அல்ல, இருந்தாலும் வரலாற்று நாவல்கள் படிக்கப் பிடிக்கும், நல்ல புத்தகங்கள் பரிந்துரையுங்கள்.

  9. அருமை. நன்றி. முதல் நீங்கள் கையாண்ட யுக்தி எல்லோரையும் நிச்சயம் வசியபடுத்தும். ஏதோ டிவி சானலில் உட்கார்ந்து விவாதிப்பதைபோல் என் மனக்கண்ணில் கொண்டுவந்துவிட்டீர்கள்.

    நூலை இன்னும் படிக்கவில்லை. இருந்தாலும், இவ்வளவு நுணுக்கமாக அலசி ஆராய்ந்து சொல்வதற்கு எவ்வளவு மெனக்கெட்டிருக்கவேண்டும் என்பதை எண்ணி எண்ணி வியக்கிறேன். அடேங்கப்பா !

    கால வித்தியாசத்தையும், வயது முரண்பாடுகளையும் இன்னும் பல விஷயங்களில் எப்படி பாலகுமாரன் கோட்டைவிட்டார்னு ஆச்சர்யமா இருக்கு.

    மக்கள் நெல்லு சோறுதான் சாப்பிடுவார்கள் என்பதில் நான் உங்களுடன் ஒத்துபோகிறேன். சுமார் 20, 30 வருடங்களாகத்தான் அதுவும் செயற்கை உரம் வந்தபின் குறுகிய கால நெற்பயிர் கொண்டுவந்தபின்தான் நெல்லு சோறு சாப்பிடும் பழக்கம் பரவலானது. இன்னும்கூட கிராமங்களில் கூல்தான்.

    இந்த மாதிரி வாசுகி ஒருவர் ஆராய்ந்து சொல்லுவார் என்று பாலகுமாரன் எதிர்பார்த்திருக்கமாட்டார். எனக்கென்னமோ நல்லா மாட்டிக்கிட்டார்னு தோணுது.

    மற்றபடி நூலின் போக்கையும் நன்றாக எடுத்து சொல்லிவிட்டீர்கள். படிக்காவிட்டாலும் நீங்கள் சொல்லிய நிறை குறைகளை அப்படியே நான் எந்தவித ஐயப்பாடு இல்லாமல் ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும்.

    சும்மா டவுட்டு கேக்கிரமாதிரி பாலகுமாரன்கிட்ட அனுப்பிவையுங்க. அவர் அதை ஸ்போர்டிவா எடுத்துக்கொள்வார்.

    வாழ்க நின் துணையும் நீரும் ரேணுகா பல்லாண்டு 🙂

    மீண்டும் நன்றி

    1. நன்றிகள் கோடி ஐயா..
      உங்களுக்கு லிங்க் cc போடாம விட்டுட்டேன், மன்னிக்க!
      அப்போதும் படித்து தங்கள் மேலான கருத்துக்களை சொன்னதுக்கு நன்றி :))))

  10. நான் உடையார் படிக்க ஆரம்பித்து கொஞ்ச நேரத்தில் வைத்து விட்டேன். உங்கள் விமர்சனம் சரியாக இருக்கு என்றே நம்புகிறேன். விஷ்ணுபுரம், காவல்கோட்டம் பற்றிய தங்கள் விமர்சனங்களை காணவில்லையே. ! link pl

  11. செம்ம அலசல் ரேணு..எனக்கும் இந்த உடையார் படிக்க வேண்டும் என வெகு நாள் ஆவல்….இப்ப ஓரளவு idea கிடைத்திருக்கிறது… பாலகுமாரனும் இதைப் படிக்கணும்..பெரிய பெரிய ஆளுங்க ஒரு வரலாறு பற்றிய கதை எழுதறப்போ மிகக் கவனமுடன் எழுதணும்..கொஞ்சம் பிசகினாலும் குழப்பமாகிடும்… அதைப் போல உங்க ஜோடிப் பொருத்தமும் ரசிச்சேன்..மனதிற்குப் பிடித்த ஒன்றை உடனே கருத்தைப் பகிரவும் அதைக் கேட்கவும் அதை உணர்ந்து பதில் சொல்லவும் அருமையா துணை வாய்ப்பது எல்லாருக்கும் வராது..அதனால் உனக்கு என் சிறப்பு வாழ்த்துகள்..ஆசிர்வதிக்கப்பட்டிருக்கிறாய் 🙂

    1. ரொம்ப நன்றி உமா :))) சந்தோசம் சந்தோசம்.. அவர் கூட சொன்னாரு பாலா சாருக்கு மெயில் பண்ணுன்னு.. வேண்டாம்னு சொல்லிட்டேன் :)))

  12. நீங்க சொன்ன குறைகள் எல்லாமும் நானும் கவனிச்சு இருக்கேன். அந்த சாதிச்சண்டைகள் எல்லாம் அந்தக் காலத்துல இருந்துருக்கும்
    கோவில் கட்டுறது ஒரு பெரிய பொருளாதார வளர்ச்சியை ஏற்படுத்திருக்கும். கருவூலத்துல இருக்குற செல்வம் எல்லாம் மக்களைப் போய் சேர்ற நேரம், அப்போ அதுல பெரிய பங்கை அடையறதுக்கு எல்லா குழுவும் முயற்சி பண்ணி, அதனால சண்டைகள் கண்டிப்பா இருந்துருக்கும்.

    மத்த குறைகள் எல்லாம் சரிதான், எனக்கு அதைப்பத்தி யோசிக்கத்தோணல.

    பொன்னியின் செல்வன்னு பேரை வெச்சு வந்தியத்தேவன் தான அதிகமா வருவாருன்னு எனக்கு தோணும்., ஆனா இதுல ராஜராஜனும் கோவிலும் என்கூடவே வந்த மாதிரி ஒரு ஃபீலிங்.

    நெறைய குறை இருந்தாலும், இந்த புத்தகம் என் வாழ்க்கைல படிச்ச ஒரு முக்கியமான புத்தகமாதான் பாக்குறேன். ராஜராஜன காதலிக்க வெச்சது கல்கியும், பாலகுமாரனும் தான். மணிக்கணக்கா பெரிய கோவில்ல உக்காந்து பாத்தாலும் கண்ணு நெறைய மாட்டுது. அந்த காதலுக்கு காரணம் கண்டிப்பா பாலகுமாரன் தான்.

    1. ரொம்ப நன்றிங்க.. நீங்க சொல்றது சரி தான்.. சண்டை போடாம சமாதானமா சொன்னதுக்கு என்னோட் மனமார்ந்த நன்றிகள் :))))))

  13. அருமையான பதிவு. மனமார்ந்த பாராட்டுக்கள். நான் இன்னமும் வாசிக்கவில்லை. ஆனால் வீட்டில் தந்தையார், சகோதர & சகோதரி வாரிசுகள் பந்தயம் கட்டிப் படிக்கிறார்கள்.

    …….
    பஞ்சவன் மாதேவிக்கும் ராஜராஜ சோழனுக்கும் உள்ள வேதியியல், அதாவது அவங்களுக்குள்ள உள்ள காதல்,
    ……..
    Chemistry யா 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s